Wielki Piątek - Liturgia Męki Pańskiej

W Wielki Piątek kierujemy nasze oczy na Golgotę, gdzie pośród wielu krzyży stoi ten jeden, szczególny — Krzyż Zbawiciela. Przez cały dzień adorujemy Chrystusa w Ciemnicy, rozważając udręki Jego sądu, poniżenie i wyszydzenie przez żołnierzy. Wspominamy biczowanie, ukoronowanie cierniem, nałożenie szkarłatnego płaszcza, a także kpiny, plucie i odrzucenie, których doświadczył nasz Pan.

O godzinie 8:00 modliliśmy się prowadzoną przez ks. Proboszcza Janusza Bartczaka Jutrznią – poranną częścią Liturgii Godzin, podczas której w psalmach rozważaliśmy przebieg Męki i Śmierci Chrystusa. Przez cały dzień wierni trwali na adoracji w Ciemnicy, mając możliwość osobistej modlitwy i czuwania przy Jezusie aż do rozpoczęcia Liturgii Męki Pańskiej.

Liturgia Męki Pańskiej pod przewodnictwem ks. Adriana Szczapa rozpoczęła się o godzinie 18:00 cichą procesją wejścia oraz aktem prostracji celebransa przed ołtarzem, czyli położenia się krzyżem na znak uniżenia wobec Boga. Następnie kapłan odczytał kolektę, rozpoczynając Liturgię słowa. Opis Męki Pańskiej według św. Jana został odczytany z podziałem na role przez prezbitera i lektorów, co pozwoliło jeszcze głębiej przeżyć te wydarzenia.

W homilii ks. Adrian ukazał znaczenie Krzyża w życiu człowieka. Choć jest on znakiem ogromnego cierpienia i śmierci Jezusa Chrystusa, to jednocześnie stał się znakiem zbawienia i zwycięstwa nad grzechem oraz śmiercią. Podkreślił, że dziś krzyż bywa często usuwany z przestrzeni publicznej, ponieważ dla wielu staje się niewygodny i trudny w przyjęciu. Tymczasem my, jako ludzie wierzący, jesteśmy wezwani do tego, aby go bronić i odważnie o nim świadczyć.

Kapłan porównał także krzyż do dwóch belek: pionowej, która łączy niebo z ziemią i przypomina o relacji człowieka z Bogiem, oraz poziomej, która obejmuje wszystkich ludzi — jak rozpostarte ramiona Chrystusa, który pragnie każdego przygarnąć i zbawić. W krzyżu Jezusa pokładamy więc nasze nadzieje, przyjmując go jako znak miłości i ostatecznego zwycięstwa.

Kolejną częścią liturgii była Adoracja Krzyża. Wniesiony przez ministrantów krzyż był uroczyście odsłaniany przez celebransa. Po ukazaniu kolejnych jego części ks. Adrian unosił krucyfiks, śpiewając: „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”. Następnie wierni podchodzili, aby oddać mu cześć poprzez przyklęknięcie lub ucałowanie.

Po obrzędach Komunii Świętej Ciało Chrystusa w Najświętszym Sakramencie zostało przeniesione do Grobu Pańskiego, gdzie aż do Wigilii Paschalnej będzie adorowane przez wiernych nawiedzających świątynię. Po zakończonej liturgii wierni wspólnie modlili się Gorzkimi Żalami, które poprowadził Pan Organista.

Fotorelacja >>KLIK<<