Wielki Tydzień

Opublikowano: niedziela, 20, marzec 2016 ks. Piotr

reko1
reko1
"...żeś przez Krzyż i Mękę swoją świat odkupić raczył."

Ostatnie dni Wielkiego Postu od Niedzieli Palmowej do wieczora Wielkiego Czwartku, a następnie Triduum Paschalne to Wielki Tydzień. Najstarsze świadectwa o liturgii Wielkiego Tygodnia pochodzą z IV w. z Palestyny. Rozpoczynała ją uroczysta procesja z palmami, z Betani do Jerozolimy na pamiątkę wjazdu Chrystusa do świętego miasta, aby dokonać odkupienia ludzi przez mękę i śmierć na krzyżu. Każdy chrześcijanin powinien dołożyć wszelkich starań, aby obrzędy Wielkiego Tygodnia zrozumieć, brać w nich czynny udział, a przede wszystkim umartwieniami i świętością życia dawać dowód żywej wiary.

Niedziela Palmowa

Rozpoczyna ona Wielki Tydzień, w którym obchodzi się pamiątkę Męki śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. W Niedzielę Palmową, Kościół obchodzi pamiątkę wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy, dla dokonania paschalnej tajemnicy Męki i Zmartwychwstania. W tym dniu święci się palmy i organizuje procesję. Każda Msza św. tego dnia jest wspomnieniem uroczystego wjazdu Prana Jezusa do Jerozolimy. Przypomina nam o tym obrzęd poświęcenie palm, który ma miejsce na początku Mszy. W obrzędach tego dnia używa się czerwonego koloru szat liturgicznych gdyż wjazd Pana do Jerozolimy był początkiem drogi Jego męki.

Wielki Poniedziałek

Wielki poniedziałek jest drugim dniem Wielkiego Tygodnia – czasu, w którym w liturgii uobecnia się Mękę Chrystusa. Ewangelie mówią, że wracając ponownie do Jerozolimy Jezus spowodował, że uschło drzewo figowe, które wcześniej nie wydawało owoców. (Mt 21,18-19;Mk 11,12-14) Na pytanie jak to uczynił odpowiedział: „Zaprawdę, powiadam wam: jeśli będziecie mieć wiarę, a nie zwątpicie, to nie tylko z figowym drzewem to uczynicie, ale nawet jeśli powiecie tej górze: „Podnieś się i rzuć się w morze!”, stanie się. I otrzymacie wszystko, o co na modlitwie z wiarą prosić będziecie” (Mt.21).
Według Ewangelii Świętego Marka (Mk 11,15-18) w poniedziałek Jezus wyrzucił kupców ze świątyni sprowadzając na siebie gniew kapłanów (Święty Mateusz podaje, że stało się to zaraz po wejściu do Jerozolimy, czyli w niedzielę). W tym dniu Ewanglista Jan umiejscawia wizytę Jezusa w Betanii w domu Łazarza, gdzie grzeszna kobieta namaściła go olejkiem, jak mówi Jezus: „na dzień mojego pogrzebu” (J 12,1-11)

Wielki Wtorek

Wtorek to dzień, w którym Jezus naucza i prowadzi spory z faryzeuszami i sedyceuszami. Opowiada przypowieści o "Przewrotnych rolnikach", "O dwóch synach", "O talentach", "O wdowim groszu" i in.. Prowadzi spór z kapłanami: "Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Wy sami nie wchodzicie i nie pozwalacie wejść tym, którzy do niego idą..."(Mt 23 13) Jezus zapowiada zburzenie Jerozolimy (Mk 13 14-23), Sąd Ostateczny(Mt 25 31-46), i ponowne przyjście Mesjasza (Mt 24 23,Mk13 24).

Wielka Środa

To ostatnia środa przed Wielkanocą, czwarty dzień Wielkiego Tygodnia – okresu upamiętniającego śmierć Jezusa Chrystusa na krzyżu. Jezus zostaje przedśmiertnie namaszczony w Betanii w domu Szymona Trędowatego.(Mt 26 6-13;Mk 14 3-9) Judasz zdradza Jezusa: Wtedy Judasz Iskariota, jeden z Dwunastu, poszedł do arcykapłanów, aby im Go wydać. Gdy to usłyszeli, ucieszyli się i przyrzekli dać mu pieniądze. Odtąd szukał dogodnej sposobności, jak by Go wydać. (Mk 14 10-11)

Wieka Środa, podobnie jak Wielki Poniedziałek i Wielki Wtorek, nie odznacza się specjalnymi obrzędami. Jest okresem żałoby i zadumy nad śmiercią i zmarwychwstaniem Jezusa.

Wielki Czwartek

Wielki czwartek przybiera już charakter świąteczny. Jest ostatnim dniem wielkiego posto, który kończy się w momencie rozpoczęcia Mszy Wieczerzy Pańskiej w godzinach wieczornych. Od tego momentu rozpoczyna się wielkie święto Triduum Paschalne czyli trzy dni Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. W wielki czwartek zasadniczo nie sprawuje się żadnej Mszy św., poza Mszą św. krzyżma, gdyż wieczorna Msza Wieczerzy przynależy już do Triduum Paschalnego. Ostatnia wieczerza, której ta Msza jest pamiątką, według kalendarza żydowskiego (doba trwała od zachodu, do zachodu słońca, dlatego, dniem zarówno pierwszej Ofiary Eucharystycznej jak i Ofiary Krzyża, jest ten sam dzień - Wielki Piątek.), odbyła się już w piątek. Takie rozumienie tego wydarzenia pomaga nam zobaczyć ścisły związek między ostatnią wieczerzą a zbawczą męką Pana.

Dwie Msze św. w tym dniu odprawia się kościołach katedralnych. Msza krzyżma jest liturgią celebrowaną w godzinach porannych, w kościołach katedralnych. Sprawuje ją biskup diecezji wraz z kapłanami, którzy w jej trakcie odnawiają przyrzeczenia kapłańskie. Poświęca się również na niej oleje święte: krzyżma (oliwa zmieszana z balsmem) – używany w czasie liturgii święceń, przy chrzcie i bierzmowaniu oraz dedykacji kościoła, i olej chorych, którym namaszcza się ludzi w stanie choroby zagrażającej życiu. Ta Msza uwielbieniem Chrystusa namaszczonego na Kapłana i Króla, który w synagodze w Nazarecie mówi: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana”. (Łk 4,16-21)


Triduum Paschalne

Rozpoczyna się Mszą św. Wieczerzy Pańskiej i przez wielki piątek oraz wielką sobotę prowadzi nas do niedzieli zmartwychwstania Pana. Kończą je wieczorne nieszpory.

Wielki Piątek

Jest dniem ścisłego postu, głębokiej zadumy nad istotą ludzkiego życia i rozważaniem męki Jezusa Chrystusa, męki krzyża, która całemu światu dała nadzieję zbawienia. W tym dniu gromadzimy się na sprawowaniu pamiątki męki i śmierci Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Liturgia zaprasza nas do rozważania biblijnego opisu męki Pańskiej, a następnie adoracji i uczczenia Krzyża świętego. W tym dniu nie odprawia się Mszy św. Po liturgii eucharystycznej Ciało Chrystusa przenosi się uroczyście do adoracji do tak zwanego Grobu, Pańskiego.

Wielka Sobota

W tym dniu święci się pokarmy. W Polsce wierni przynoszą w pięknie przystrojonych koszykach, chleb, wędlinę, masło, chrzan, sól i jajka. Nie powinno w nim zabraknąć baranka, który symbolizuje Chrystusa. W tym dniu, każdy pokarm ma swoje znaczenie : chrzan, przynosimy na znak męki Pana Jezusa, która zamieniła się w słodycz, a symbolem tej słodyczy jest masło. Poświęcone jajka, symbolizują nowe życie Zmartwychwstałego Pana. Przez święcenie pokarmów, Kościół błogosławi byt doczesny; podkreśla dostojność ciała, które w tym dniu osiągnęło nieśmiertelność. Chrystus po zmartwychwstaniu jadł chleb i rybę, by przekonać uczniów, że jest naprawdę żywym człowiekiem. Cały dzień trwa adoracja przed Bożym Grobem. To szczególny czas pewnego "rozliczenia się" przed Bogiem z naszej pracy nad sobą w Wielkim Poście. "Co naprawiłem w swoim życiu?", Czy sprostałem zamierzonym postanowieniom?", Jak przygotowałem się wewnętrznie do świąt Wielkanocy?"

Wielkie Noc i Niedziela

Noc paschalną rozjaśnia zmartwychwstały Chrystus. Jest to naprawdę Wielka Noc, jest to najważniejsze wydarzenie w dziejach świata i ludzkości. W niej dokonało się przejście że śmierci do nowego życia, przez zmartwychwstanie. Cała dynamika nocy paschalnej, skupia się wokół życia w Chrystusie, dlatego cała jej liturgia, pełna jest symboli życia: światło - słowo - woda - uczta. Znaki te stanowią również główną treść kolejnych części Wigilii Paschalnej. Uroczystym ogłoszeniem zmartwychwstania Chrystusa i wezwania " całego stworzenia do udziału w tryumfie Zmartwychwstałego jest Procesja Rezurekcyjna.

Niedziela Wielkanocna Rozpoczyna się Wigilią Paschalną, czyli Mszą św. Zmartwychwstania Pana, sprawowaną w sobotę późnym wieczorem lub w nocy. Radość nocy zmartwychwstania przedłuża się na całą niedzielę a później także na cały tydzień aż do niedzieli miłosierdzia. Wraz z apostołami jesteśmy świadkami pustego grobu i wielu epifanii Chrystusa Zmartwychwstałego.


Więcej artykułów o Wielkim Tygodniu w dziale "Czytelnia", wzakładce "TRIDUUM  PASCHALNE"

Odsłony: 2512